முதற்காதல்...

மனித வாழ்க்கையில் முதற்காதல்
ஒரு மகாகாவியம்
அதற்குப் பின்னால் வாழ்க்கையில்
எத்தனை பெண்கள் வந்தாலும்
அவர்கள் தற்கால அழகிகளாகவே 

தோற்றமளிக்கிறார்கள்...

மரங்கள்...

மரங்கள் மனுஷனைப் பார்த்து கேட்டுச்சாம்
நாங்கள் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக
எத்தனை லட்சம் சிலுவைகளைத் தந்திருக்கிறோம்
ஆனால் மனிதர்களே, உங்களால் ஏன் ஒரு
ஏசு கிறிஸ்துவைக்கூட தர முடியவில்லை என்று...

இயற்கையின் ரசிகன் நான்...

வானத்தை ரசிக்காத நாளே இல்லை
வானம் ஒரு நகரம் போல எனக்கு தோன்றும்
விண்மீன்கள் பார்த்தவுடன் என் காதலி கூந்தலில்
ஆபரணமாக சூட்ட நினைப்பேன்

வானில் தெரிந்த நகரம் பெரும் சனத்தொகை
கொண்ட ஒளிமயமான ஒரு நாடு போலவும்
ஒவ்வொரு வீட்டிலிருந்தும் ஒரு விளக்கு
எறிவது போல எனக்கு தோன்றும்

ஆனால் அது அமைதியான நகரம்
ஒருவர் கூட ஒரு சப்தமும் எழுப்பவில்லை
நான் தான் பெரியவன் நான் செய்வதுதான் சரி
என்ற குரல்களே வரவில்லை
நாங்கள் தவறு செய்யவில்லை எல்லாம்
தற்செயலாகத்தான் நடந்தது என்று யாரும்
சாக்குபோக்கும் சொல்லவில்லை

தனக்கு மேலிருப்பது தன் சாதனைகளை
தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்ளாத நாடு

நான் இப்பிடி வானத்தை ரசித்து கொண்டு இருப்பேன்
வானத்தில் இருப்பது போன்ற ஒரு உணர்வு ஏற்படும்...

நம்மை அறியாமல் ஒரு சக்தி...

மனித கண்ணுக்கோ கருத்துக்கோ புலப்படாத
ஆண்டவனின் சக்திக் கயிறுகள்
எப்பிடியெல்லாம் மனிதப் பொம்மைகளை இயக்குகின்றன
எந்தெந்த இடங்களில் கொண்டு மோதுகின்றன
நம்மை அறியாமல் ஒரு சக்தி இருக்கத்தான் செய்கிறது...

வாய்க்கும் உள்ளத்துக்கும்...

வாய்க்கும் உள்ளத்துக்கும்
எதோ பெரும் ஏற்பாடு ஒன்றிருக்க வேண்டும்
ஒன்று செயலற்று இருக்கும் போது தான்
இன்னொன்று துடிப்புடன் பேசத் துவங்குகிறது...

காதலர்களுக்குள்ள வித்தியாசம்...

பொண்ணுங்க அளவ காதலிப்பாங்க
அதிகமா புரிஞ்சுக்குவாங்க

ஆம்பளைங்க அதிகமா காதலிப்பாங்க
அளவ புரிஞ்சுப்பாங்க...

எது அழகு எது அழிவு...

கண்ணுக்கு மிக அழகாகத் தெரியும்
நல்ல பாம்பிடமும் தான் மனிதன்
உயிரை குடிக்கும் சிறந்த விஷம் இருக்குறது

நாக்குக்கு ருசிக்கும் இனிப்பில்தான்
மனித சக்தியை உறிஞ்சி நாசம் செய்யும்
கடுமையான வியாதிகள் மறைத்து கிடக்கின்றன

அழகிய நெருப்பு ஜுவாலைதான்
எதையும் பொசுக்கி அழித்து விடும்
சக்தி இருக்கிறது

அழகிய கடலலைகள் தான்
உலகத்தின் மாபெரும் நகரங்களை அழித்து
பசுஞ் சோலைகளை பாலைவனக் காடுகளாக்கி விடுகின்றன

இப்பிடி விகாரத்திலிருந்து அழகையும்
அதிலிருந்து விகாரத்தையும்
அழிவிலிருந்து ஆக்கத்தையும்
ஆக்கத்திலிருந்து அழிவையும்
இயற்கையும் விளைவிப்பதால்

எது அழகு எது விகாரம்
எது ஆக்கம் எது அழிவு என்பதை
மனிதன் எத்தனை ஜென்மங்கள் எடுத்தாலும்
புரிந்து கொள்ள முடியாத பெரும் பிரமையிலேயே
கால வெள்ளம் போய்க் கொண்டிருக்கிறது...

தாய்மை...

பெண்ணிடம் தாய்மை தத்துவத்தைப் படைத்து விட்ட ஆண்டவன்
முதன் முதலில் அவர்கள் அந்தப் பேற்றை அடையும் போது
கருவிலே வளரும் குழந்தையை எண்ணி
அந்த தாய் இன்ப நினைவும்
அந்த குழந்தை நல்ல படியாக பிறந்து 

நீண்ட ஆயுளுடன் வாழவேண்டுமே என்ற கவலையும் 

அதனால் ஏற்படும் இடர்களுமாகப் பலவித உணர்ச்சிகளை 

அடைய வைத்து விடுகிறான்...

தாயின் வயிறேனும் சுவர்க்க கமலத்தினின்று 

ஆசாபாசங்கள் நிறைத்த மண்ணிலே விழுந்தவுடன் 

எழுப்பும் ஒலி கேட்டவுடன் தாய் எல்லா நினைவுகளையுமே 

விட்டு விடுகிறாள்...

சூழ்நிலை...

காலம் சூழ்நிலையை படைக்கிறது
சூழ்நிலை இரும்பு மனதைக்கூட
மாற்றிவிடுகிறது...

சிலபேரின் உள்ளம்...

சிலபேரின் உள்ளம்
நடுக்கடல் போன்றது
அலை வீசாது
ஆனால்
அதன் அழத்தைக் கூறமுடியாது...