தாய்‬...

நஞ்சை விட கொடியது ஏமாற்றும் பிள்ளைகளின் மனது
அதை புரிந்துகொள்ளாமல்
இதோ தனிமையில் கவலைகளை மறைத்து
கண்களில் கண்ணீரோடு வாழ்கிறேன்...

தாய்‬...

நடுத்தர வர்க்கம்...

இந்த நாட்டில் நடுத்தர வர்க்கம் என்பது
ஊசலாடும் பொம்மை
அது பணக்காரனைப் போல் நினைத்துக் கொண்டு
ஏழையாக வாழ்வது...

உலகத்தின் மரியாதை...

திரும்பத் திரும்பச் சிந்திக்கும் போது
உலகத்தில் நாம்தான் வாழத் தெரியாதவர்கள் என்று
எனக்குத் தோன்றுகிறது
இறைவன் உலகத்தைப் படைத்தபோதே
உலகத்தின் மரியாதையை
குணத்திலே வைக்கவில்லை
பொருளிலே வைத்து இருக்கிறார்...

சாதாரண அழகு...

நாம் மட்டும் பார்ப்பது
நமக்கு மட்டுமே சொந்தமானது என்று எண்ணும்போது
சாதாரண அழகு கூடப் பலமடங்கு பிரகாசிக்கும்...

மனிதன்...

தினசரி கணக்கற்ற மக்கள் கண்ணுக்கெதிரே மடிந்து
மயானம் செல்வதைக் கண்டாலும்
தன் வாழ்வு மட்டும் சதமென்று நினைத்து
பொய்யான மண்ணையும் பொன்னையும்
கட்டிக்கொண்டு இருக்கான் மனிதன்...

மக்கள்...

மக்கள் இன்று மதிப்பவனை நாளை மதிப்பதில்லை
மக்களுக்கு தீர்க்காலோசனை கிடையாது
அவ்வப்பொழுது தங்களுக்குக் கிடைக்கும்
நன்மை தீமைகளைப் பொறுத்து
அவர்கள் மதிப்பும் கசப்பும் மாறிவிடுகின்றன...

பணம்...

உலகத்தில் தாங்கள் பிறந்ததை எண்ணியே
சிலர் வருத்தப்படுவது நியாயம்தான்
இரக்கம் இல்லாதவனிடம் பணம் போய் சேருகிறது
பணம் இல்லாதவனை இரக்கம் பிடித்து ஆட்டுகிறது...

மறையும் பொருள்...

மறையும் பொருள் மீது
மனிதனுக்கு ஏற்படும் ஆசையும் மோகமும்
பைத்தியம் பிடிக்கும் நிலைக்கு வந்துவிடுகிறது...

கடவுளும் காலமும்...

கண்ணீர் ஓடிய கன்னங்களை
கடவுளும் காலமும் தான்
துடைத்தாக வேண்டும்...

அவரவர் நோக்கம்...

எது தவறு
எது தவறல்ல என்பது
அவரவர் நோக்கத்த்கைப் பொறுத்தது...